อั่งเปาแมวหม้อหุงข้าว

เราเป็นคนที่รักและชอบแมวมาตั้งแต่เด็กๆ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน แค่เห็นแมวเดินผ่านก็รู้สึกอยากวิ่งเข้าไปจับ  แล้วที่บ้านเราก็เลี้ยงแมวอยู่ตัวนึงชื่ออั่งเปา อั่งเปาเป็นแมวที่อยู่กับเรามานานหลายปีแล้ว ตัวกลมๆ หนักประมาณหม้อหุงข้าว ขนฟูๆแบบที่เวลานอนหงายจะดูเหมือนพรมมากกว่าแมว บางทีมีคนมาบ้านก็ยังถามว่า ตัวนี้แมวจริงหรอทำไมอ้วนดีจังเลย55555555 

 

ชีวิตของอั่งเปา ทุกเช้าพอได้ยินเสียงเปิดประตูห้องนอน ก็จะรีบวิ่งมาเกาะขาเหมือนจะบอกว่า ตื่นเถอะ หิวแล้ว พอเราเดินไปที่ครัวก็จะรีบวิ่งนำหน้าแบบมีความหวังสุดๆ ว่าจะได้กินอาหารเปียกแล้ว พอกินเสร็จก็จะเดินอืดๆ ไปนั่งเลียขา บางวันก็ไปนอนอยู่ในตะกร้าบ้าง นอนในกล่องบ้างแล้วแต่อารมณ์จริงๆ ช่วงเย็นถ้ามีเสียงถุงขนมหรือเสียงเปิดตู้เย็น จะรีบวิ่งมาทันที แล้วก็นั่งทำหน้าตาเหมือนลูกแมว ทั้งที่ตัวใหญ่จะเท่าหม้อหุงข้าวแล้ว บางทีขอแล้วเราไม่ให้กินขนมก็งอนจริงจังนะ หันหลังให้ ไม่มองหน้า แล้วเดินสะบัดหางหนีไปเลย แต่ถึงแม้อั่งเปาจะดื้อบ้าง กินจุกจิกบ้าง พอถึงเวลานอนจริงๆ มันก็จะมานอนข้างๆ บางคืนก็มานอนหนุนแขน บางวันมานอนหนุนเท้า บางทีเราก็คิดว่าอั่งเปาไม่ได้เป็นแค่แมว แต่มันคือเพื่อนร่วมบ้านและเป็นสิ่งเล็กๆ ที่ทำให้วันธรรมดาของเรามีความสุขมากขึ้น